خاطره امام راحل(س) از استادشان آیت الله حائری یزدی

خاطره امام راحل(س) از استادشان آیت الله حائری یزدی

پایگاه اطلاع رسانی آستان مقدس حضرت امام خمینی(س) در سالروز وفات آیةالله «حاج شيخ عبدالكريم حائري» موسس حوزه علمیه قم و یکی از اساتید حضرت امام خمینی (س) در سال 1355 قمری، اقدام به انتشار خاطره ای از ایشان به نقل از دکتر ابراهیمی دینانی می‌کند:


خاطره حضرت امام از استادشان آیت الله حائری یزدی
 
آیت‌الله حاج شیخ عبدالکریم حائری «موسس حوزه علمیه قم» در سال 1276 هـ.ق در میبد یزد چشم به جهان گشود. پس از تحصیل مقدمات و سطوح در یزد راهی عتبات مقدسه شد و از محضر اساتید بزرگی همچون سید محمد فشارکی و شیخ فضل الله نوری استفاده نمود و در سال 1332 هـ.ق به اراک مهاجرت نمود و در آن جا حوزه‌ای بنیان گذاشت.

در سال 1340 هـ.ق حوزه علمیه قم را تأسیس نمود تألیفات او عبارتند از: تقریرات درس، دورالفوائد، الرضاع، الصلوة، المواریث و النکاح، آیت‌الله حائری در شب 17 ذیقعده 1355 هـ.ق (10 بهمن 1315 ه. ش) دار فانی را وداع نمود و در جوار حضرت معصومه (س) به خاک سپرده شد. 
 

آنچه در ادامه می خوانید خاطره حضرت امام(س) در درس این استاد بزرگوار به نقل از دکتر غلامحسین ابرهیمی دینانی است:



خاطره‌ای که حضرت امام از استاد شیخ خود مرحوم آیت‌الله حائری[1] نقل می‌کرد که در آن معنای عمیقی نهفته است. ایشان نقل فرمود: یک روز حاج شیخ درسی را گفتند و از ما خواستند که آن را بنویسیم و فردا بیاوریم. یکی از آقایان که خوش تقریر بود، تمام مطالبی را که استاد بیان کرده بود نوشته بود بدون اینکه اشکالی و حاشیه‌ای بر آن نوشته باشد. 

استاد خطاب به آن شخص فرمودند: خیلی خوب حرف‌های ما را نوشته‌ای اما یک «إن قلتی» حاشیه‌ای بر آن ننوشته‌ای. آن مرد گفت: خوب نتوانستم اشکال پیدا کنم. استاد فرمودند: تا آنجایی که می‌شد باید یک ان قلتی بزنی اگر اشکال هم نبود تا جایی که بی‌ادبی نبود حداقل یک فحش می‌دادی. (به شوخی و مزاح فرمودند). بیان این مطلب از سوی استاد بسیار آموزنده بود یعنی اینکه انسان باید حالت تقلید را از دست بدهد و نباید تنها حرف‌های دیگران را بشنود. ایشان همواره روی این مسأله که طلاب باید اهل تحقیق باشند تأکید می‌فرمود.

 
 منبع: امام خمینی به روایت دانشوران، ص 44 و 45